elke week gaan we oppassen bij de kleinkinderen.
Toen ik vorige week ziek was, kon ik niet mee.
verstrooid vraagt Julia : is niet je vrouw niet mee ?
ze bedoelt gewoonweg : is oma niet mee ?
Gesprekken met en uitspraken van kleinkinderen: Lars , Sepp, Finn ,Rosalie, Julia en Cesar
Toen ik vorige week ziek was, kon ik niet mee.
verstrooid vraagt Julia : is niet je vrouw niet mee ?
ze bedoelt gewoonweg : is oma niet mee ?
Plots hoor ik bezorgd Kleinkind over me heen :
gaat het oma? Ik dacht dat jij onwel werd.
Haar bezorgdheid doet mijn oma-hart nog sneller slaan.
ik leg meteen uit dat ik gewoonweg dutje deed.
Haar ongerustheid was er omdat ze dat nog nooit zag dat ik geveld was.
Toch ze merkt dat ik de moeilijke trap op moet (zonder leuning aan mijn kant).
ze stelt bezorgde vraag : gaat het oma?
haar empathie
beroert
ontroert
en
geeft moed
dankzij haar duwtje in de rug, ga ik toch redelijk gezwind de trap op
Julia raadt : Inge de Juf (uiteraard want oma was destijds juf)
Rosalie kent het juiste antwoord.
kan ik niet
mee
omdat ik ziek ben
ze mag me opbellen van opa.
ze stelt 'n lieve , mooie vraag:
is oma; ben jij niet bang alleen thuis ?
stoeien ze
in
prieeltje voelen
ze
zich
als prinsesjes
tot
het moment dat
ze
veel vuilnis opmerken
ik leg uit dat wellicht druggebruikers daar soms vertoeven
volgende vraag : wat zijn drugs ?
in kindertaal deed ik een poging om het op te helderen
als mama komt, is het eerste wat Julia vertelt : mama ik was bijna gedrugd
we maken avondwandeling op kerkhof.
de kleinkinderen denken na
en
stellen heel
bijzondere vragen:
eerste vraag komt van Cesar :opa,
zijn die mensen al dood?
tweede nadenkertje komt van Rosalie.
ze bibbert van de vrieskou
en
vraagt:
oma, hebben die mensen dan geen koud?
heb op beide vragen geruststellend geantwoord
even later leest Julia
haar naam op een, graf en roept:
opa, ik heb al een graf!
na deze griezelige avondwandeling
ik hoop ik
dat zij
slapen
zonder
nachtmerries
Inge Deconinck
Papa is donker-blank.
Cesar en ik ook
Julia zegt
: toen ik in mama’s buik zat, was papa ziek
daardoor zou ze er dus 'bleker' uitzien
Kreeg extra energieboost , yes!
positieve momenten kreeg ik
van twee lieve kleuters van zes en vier.
Het is een zware beperking om met ze om te spelen.
Veel zaken kan ik niet met hen .
Maar , ik focus me sinds jaren op wat ik wel nog kan.
Ik had nooit
gedacht om dit te mogen meemaken:
Ik hoor beter dan Marc, dus ik hoorde ze op de trappen naar onze kamer komen.
Ik zag één van mijn xylofoons staan en maakte spontaan een lied :Goeie morgen Rosalie en Julia..
Ze vonden het zalig. ze lachten erom.
Terwijl Marc het ontbijt klaar maakte; begeleidde ik hen in bad.
Begeleiden is een groot woord…
Ik kon het, gezien ik hen niet moet helpen. moest er alleen gewoonweg bij zijn .
De kleuters van vier en zes kunnen goed in en uit het bad. Ze wassen zichzelf.
Gelukkig kan ik nog goed vertellen èn overdrijven .
Kon mij speels uitleven.
Ik gaf hen de “allermooiste “washandjes.
Dit gewoon zeggen, was voor hen reeds vreugde.
Ze kregen ook elk één van de zachtste handdoeken ter wereld.
Ze kregen ook zeep van rozengeuren (en
vooral véél) .
Leefde me heerlijk uit in verbinding met kleindochters.
mijn ochtendkoffie smaakte eens te meer